Οίκοι Αξιολόγησης – Μέρος Ι

Του Παναγιώτη Γαβάνα

Αντί προλόγου

Τα τελευταία χρόνια έχουν εισβάλει στη ζωή μας διάφορες οικονομικές έννοιες, οι οποίες σχετίζονται κυρίως με αυτό που ο Μαρξ ονόμασε πλασματικό κεφάλαιο. Ζητήματα που αφορούν κυρίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα στον καπιταλισμό. Ένα απ’ τα ζητήματα που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής είναι και οι οίκοι αξιολόγησης. Κάποιοι στο άκουσμα αυτών των λέξεων αισθάνονται δέος και αμηχανία, ενώ κάποιοι άλλοι θυμό. Απ’ την ανάλυση που ακολουθεί θα φανεί, ότι οι οίκοι αξιολόγησης δεν έχουν ούτε τη δύναμη που τους αποδίδεται, αλλά ούτε και τα κράτη είναι απλά «θύματα» αυτών. Πολύ περισσότερο, η ίδια η αστική πολιτική είναι αυτή που μετέτρεψε συνειδητά τους οίκους, εν μέρει, σε τμήμα της χρηματοπιστωτικής διευθέτησης του σύγχρονου καπιταλισμού.

Αλλαγές εδώ και τώρα!

Του Νίκου Κοτζιά

Οι αντιμνημονιακές δυνάμεις έχουν να λύσουν ένα αποφασιστικής σημασίας σταυρόλεξο: Τι θα κάνουν με όσους στήριξαν επί πάνω από δύο χρόνια μια βαθιά αντιπατριωτική και αντιλαϊκή πολιτική, αλλά έστω και την ύστατη στιγμή αντιτάχθηκαν σε αυτή;

Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ έβαλε φωτιά στη χώρα

Του Γιώργου Δελαστίκ

Παρά τις επιφανειακές ταραχώδεις πολιτικές σχέσεις τους, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς κατάφεραν το μέχρι τώρα αδιανόητο: το «μεγάλο συνασπισμό» των δύο κομμάτων εξουσίας.  

«Θέατρο μακελειών», θέατρο παραλόγου*

Του Γιάννη Στρούμπα

Επιχειρώντας κανείς να επιστρέψει στο σημείο απ’ το οποίο δόθηκε η αφορμή για το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης, έρχεται αντιμέτωπος με την υπόθεση του ελληνικού ελλείμματος και το πραγματικό του μέγεθος. Καταγγελίες στελεχών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) για τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος οδήγησαν τον οικονομικό εισαγγελέα κ. Γρηγόρη Πεπόνη σε έρευνα της υπόθεσης.

Σχολικός χρόνος: Είναι και χρόνος ζωής

 Του Γιώργου Μαυρογιώργου*

Έχουμε υποστηρίξει ότι ένα Ωρολόγιο Πρόγραμμα δεν είναι μια απλή κατανομή του διδακτικού χρόνου στα προβλεπόμενα γνωστικά αντικείμενα. Πέρα από αυτό, εγγράφει την ιεραρχική διάκριση των γνωστικών αντικειμένων και των εκπαιδευτικών που τα διδάσκουν. Ορίζει το πλαίσιο εντός του οποίου επιτελείται η κοινωνική λειτουργία της διάκρισης και της άνισης μεταχείρισης των μαθητών ως προς την αξιοποίηση του σχολικού χρόνου. Τέλος, οριοθετεί το πλαίσιο άσκησης της σχολικής πειθαρχίας και της εν γένει πολιτικής κοινωνικοποίησης των μαθητών με τα πρότυπα του πειθαρχημένου και υπάκουου πολίτη που καλείται να συμμορφώνεται προς τις κυρίαρχες εκδοχές διευθέτησης των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

Συναλλαγματική πολιτική ανταγωνιστικότητα και προοδευτική διέξοδος από την κρίση*

Του Γιάννη Τόλιου**

Η βαθιά και κρίση της ελληνικής οικονομίας με αιχμή την κρίση χρέους, εκτός από ενδογενείς αιτίες του ελληνικού καπιταλισμού, συμπυκνώνει τις συνέπειες της κρίσης στην ευρωζώνη και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής σε διεθνές επίπεδο. Τα τελευταία δύο χρόνια έγιναν πάνω από 20 συναντήσεις των ηγετών ΕΕ και Eurogroup, με ανάλογα θριαμβευτικά ανακοινωθέντα ...βιωσιμότητας ολίγων ημερών.

Mήπως η κρίση μάς κρίνει;

  Του Μακ. Αρχιεπ. Ιερώνυμου Β΄

“…Aυτός ο άνθρωπος είναι σε θέση να αντισταθεί στα οργανωμένα συμφέροντα, βάζοντας στην καθημερινότητα την προσωπική σφραγίδα της αγάπης. Aυτός ο άνθρωπος είναι σε θέση να καταστήσει τη στέρηση και την κρίση αφετηρία για έναν καλύτερο κόσμο…”

Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ Ο ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ

Του Απόστολου Παπαδημητρίου

Η Εκκλησία μας, η διαχρονικά διωκόμενη, όρισε ως ανάγνωσμα ευαγγελικής περικοπής κατά την Τρίτη Κυριακή του Τριωδίου τη γνωστή ως περικοπή περί της μελλούσης κρίσεως. Παραθέτουμε τμήμα της περικοπής αυτής, προκειμένου να το σχολιάσουμε.

Ποιος κατέστρεψε την Αθήνα;  Ποιοί είναι αυτοί που κλαψουρίζουν;

Του Γιώργου Σαρρή

Η Αθήνα καταστράφηκε από την αντιπαροχή του εθνάρχη Καραμανλή λόγω του κομμουνιστικού κινδύνου στην επαρχία!

Όλοι είδαμε την Κυριακή τις συμμορίες των κουκουλοφόρων να καίνε με σχέδιο ό,τι μπορούν, παλεύοντας απεγνωσμένα να κρύψουν την τεράστια διαδήλωση που σόκαρε ΕΕ και ελληνικό αστικό πολιτικό σύστημα εξουσίας. Δε μιλάω βέβαια για τους απλούς διαδηλωτές που εξαγριωμένοι από τον ψεκασμό και το απρόκλητο κυνηγητό από τα ΜΑΤ αμύνθηκαν με όποιο τρόπο είχαν εκείνη τη στιγμή. Όποιος δεν είδε το βίντεο με τις μηχανές των ΔΙΑΣ να πέφτουν πάνω σε κόσμο και μετά να σκορπίζουν τον τρόμο με δακρυγόνα και κρότου λάμψης, ας του ρίξει μια ματιά και θα καταλάβει.

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ;

Δεν είναι απίθανο να οδηγείται «διατεταγμένα», υποθηκευμένη πια η Ελλάδα, μετά τη διεθνή τρομοκρατία και τη συνθηκολόγηση κάποιων κομμάτων, στη λεηλασία του δημοσίου και του ιδιωτικού πλούτου της – ερήμην των Πολιτών της δε, στη χρεοκοπία και στη δραχμή – Μέρος ΙΙ

Του Βασίλη Βιλιάρδου*

Συνέχεια από το Μέρος Ι

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω βαθύτερα αίτια της κρίσης της Ευρωζώνης, πολύ φοβόμαστε ότι, η Ελλάδα οδηγείται δυστυχώς στα ίχνη της Αργεντινής – αφού οι ομοιότητες με εκείνη την εποχή είναι κάτι παραπάνω από μεγάλες. 

Crimen majestatis…

Του παπα Ηλία Υφαντή

Crimen majastatis, σημαίνει «έγκλημα κατά της μεγαλειότητας». Και περί ποιας μεγαλειότητας ο λόγος;

Πρόκειται για την μεγαλειότητα του Νέρωνα και του Καλιγούλα και όλων των άλλων ανθρωποειδών της ίδιας συνομοταξίας. Οι οποίοι, σύμφωνα με το «Ρωμαϊκόν Άδικον» («Δίκαιον» το λένε οι νομικοί) ήταν, σιγουρότατα, θεοί…

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ;

Δεν είναι απίθανο να οδηγείται «διατεταγμένα», υποθηκευμένη πια η Ελλάδα, μετά τη διεθνή τρομοκρατία και τη συνθηκολόγηση κάποιων κομμάτων, στη λεηλασία του δημοσίου και του ιδιωτικού πλούτου της – ερήμην των Πολιτών της δε, στη χρεοκοπία και στη δραχμή – Μέρος Ι

Του Βασίλη Βιλιάρδου*

“Κοινοβουλευτική δικτατορία θεωρείται εκείνο το πολίτευμα στο οποίο, τόσο η κυβέρνηση, όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση, η συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής δηλαδή, συνεργάζονται μεταξύ τους, συναποφασίζουν και ψηφίζουν μαζί νόμους, ενάντια στην κοινή Βούληση”.  

“Η Ιστορία συνήθως επαναλαμβάνεται – όχι φυσικά γραμμικά, αλλά ούτε και με την ίδια μορφή. Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα είναι ξανά αντιμέτωπη με τη Γερμανία – ενώ η κυρία Merkel “φαίνεται πως εγκυμονεί το νέο Hitler, εφαρμόζοντας τις μεθόδους του 3^ου Ράιχ”, κατά τις κατηγορίες του πρίγκιπα του Λιχτενστάιν (άρθρο).

Τα «μέσα» δε που έχει σήμερα στη διάθεση της, στη θέση των παλαιοτέρων (SS, Gestapo κλπ.), δεν είναι άλλα από την πανίσχυρη οικονομική της αστυνομία (ΣΔΟΕ), καθώς επίσης την ομοσπονδιακή μυστική υπηρεσία (άρθρο) –«όπλα» με τα οποία επεκτείνεται στο εξωτερικό, εγκαθιστώντας κάποιες βασικές δομές τους στις χώρες που καταλαμβάνει”.

Ανάλυση

Ο καπιταλισμός ως ωρολογιακή βόμβα

Συνέντευξη του Φρέντρικ Τζέιμσον* [στον Άαρον Λέοναρντ - Μετάφραση: Γιώργος Σουβλής]

Από την περίοδο του Ρήγκαν και της Θάτσερ ωστόσο, έχουμε περάσει σε κάτι το οποίο προσομοιάζει πολύ περισσότερο στη θεμελιώδη λογική του κεφαλαίου που περιγράφει ο Μαρξ  

Ο Φρέντρικ Τζέιμσον, μαρξιστής που ασχολείται κυρίως με την κριτική λογοτεχνίας και την πολιτική θεωρία, εξέδωσε πρόσφατα το Representing Capital: A Reading of Volume One, ένα βιβλίο το οποίο επανεξετάζει το πιο σημαντικό έργο του Καρλ Μαρξ, Το Κεφάλαιο.

Επειδή ιστορία γράφεται…

Της Στεφανίας Λυγερού

Ξέρεις γιατί η ιστορία γράφεται πολλά χρόνια αφού παρέλθει ένα γεγονός; Για τον ίδιο λόγο που κι ένα προσωπικό πρόβλημα μόνο αν γίνει παρελθόν αποτυπώνεται σωστά. Μπαίνει στην κανονική του διάσταση. Παύεις να είσαι υπό την επήρεια του βάλλομαι και σου ανοίγει το οπτικό (δεν κοιτάς εστιασμένα, παρωπιδέ).

Θεωρίες για το περιεχόμενο, το ρόλο και το σκοπό της Τέχνης στην ανθρώπινη κοινωνία

Της Αμαλίας Κ. Ηλιάδη*

Σχετικά με την Τέχνη διατυπώθηκαν οι θεωρίες:

« η Τέχνη πρέπει να υπηρετεί την Τέχνη»,

«η Τέχνη πρέπει να είναι στρατευμένη»,

«η Τέχνη πρέπει να είναι αυτόνομη».

Οι θεωρίες «η Τέχνη πρέπει να υπηρετεί την Τέχνη» και «η Τέχνη πρέπει να είναι στρατευμένη» εκφράζουν δυο ακραίες καταστάσεις και για το λόγο αυτό περιέχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες λάθους. Η θεωρία της «Τέχνης για την Τέχνη» καταλήγει στο να προσφέρει στον άνθρωπο μια στείρα ικανοποίηση, αντιπροσωπεύει μια έννοια στατική, τελείως απομονωμένη από την εποχή στην οποία δημιουργείται, από τα σύγχρονά της προβλήματα, ανάγκες, προβληματισμούς. Από την άλλη μεριά η «στρατευμένη Τέχνη» είναι τελικά ανελεύθερη.

Το ποινικό Μητρώο του ΔΝΤ

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οικονομική αποτυχία και κοινωνική καταστροφή σε 5 ηπείρους

 Συντριβή δεκάδων εθνικών οικονομιών μέσω της βύθισής τους στην δίνη της ύφεσης, θάνατοι από πείνα 6 τουλάχιστον εκατομμυρίων ανθρώπων, έκρηξη της ανεργίας και της πορνείας, στατιστικές αλχημείες μπροστά στις οποίες ωχριούν τα «γκρικ στατίστικς», βίαιες κοινωνικές εκρήξεις που συνοδεύονται από επιχειρήσεις αιματηρής καταστολής με εκατοντάδες νεκρούς και ωμές πολιτικές παρεμβάσεις στο έργο των κυβερνήσεων συνθέτουν τα έργα και τις ημέρες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Οι Έλληνες

Του Στάθη Σ(ταυρόπουλου)

Αφού λοιπόν όσον εφαρμόζουμε την πολιτική του Μνημονίου χρεωκοπούμε κι αφού, αν δεν την εφαρμόσουμε, θα μας πάνε σε χρεωκοπία, ο σχεδιασμός μιας άλλης πολιτικής, έξω απ’ το πλαίσιο που υπαγορεύει το Μνημόνιο, είναι εθνική ανάγκη, αλλά προσέτι είναι και αναπόδραστη.

Η σωτηρία της πατρίδας προβάλλει εκ νέου ως ο Υπέρτατος Νόμος, χωρίς πλέον καμίαν άλλη αυταπάτη ή δυνατότητα υπεκφυγής παρά μόνον όσων δυνάμεων έχουν από καιρό υποταχθεί.

Εκλογές που... δεν τις θέλει κανείς!

Του Γιώργου Δελαστίκ

Θύελλα ξεσηκώθηκε στην ελληνική πολιτική σκηνή προχθές, μετά τους όντως προκλητικούς υπαινιγμούς του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι δεν επιθυμεί τη διενέργεια εκλογών στην... Ελλάδα(!) και ότι προτιμά όχι μόνο την παραμονή στην πρωθυπουργία του Λουκά Παπαδήμου, αλλά και την εκκαθάριση της κυβέρνησής του από τους πολιτικούς και τη μετεξέλιξή της σε κυβέρνηση αμιγώς τεχνοκρατών κατά το πρότυπο της κυβέρνησης του Μάριο Μόντι στην Ιταλία.

῾Ο Κονδύλης φιλόσοφος τῆς ῾Ιστορίας

Του Κώστα Κάλχα [ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ Ι]

Ήδη ἐδῶ καί δεκαπέντε περίπου χρόνια, ὁ Παναγιώτης Κονδύλης προέβλεψε μέ ἀκρίβεια ὑπέροχη τά τραγικά σημερινά μας ἀδιέξοδα. ῎Οχι μέ τήν«σαράφικη» ματιά ἑνός οἰκονομολόγου τῆς ἀγορᾶς ἤ τοῦ σπουδαστηρίου, ἀλλά ἀπό τό ὕψος τῆς ἱστορικῆς ὥρας. «Σάν ἕτοιμος ἀπό καιρό», δίνει τή φιλοσοφική του ἀλήθεια, πού ἐκπλήσσει·

Η δεύτερη ακτή: Μαρμαροφριγάδες

Του Λευτέρη Κουσούλη

Από τα μικρά παράθυρα του σπιτιού της γιαγιάς της Φωτεινής έμοιαζαν σαν πίνακες. Το παλιό ξύλινο πλαίσιο του παραθύρου γινόταν κάδρο που μάταια προσπαθούσε να φυλακίσει την αέναη αλλαγή τους.

Από μικρός είχα την απορία πώς εκεί στη μέση του πελάγους – μεγάλη η απόσταση στα παιδικά μάτια, μακρινή και απρόσιτη η θέση τους – βρέθηκαν σε κανονική διάταξη αυτοί οι σχηματισμένοι βράχοι. Έμοιαζαν πράγματι από μακριά σαν πλοία σε παράταξη, το ένα πίσω από το άλλο, έτοιμα να σηκώσουν άγκυρες και να υψώσουν πανιά.